ทำไมเราจึงรู้สึกว่าเพื่อนมีความสำคัญมากกว่าพ่อแม่

เพราะเพื่อนอยู่ในวัยเดียวกับเรา ทำให้มีความคิดความรู้สึกคล้ายคลึงกัน ชอบและสนใจอะไรเหมือน ๆ กัน จึงรู้สึกว่าเพื่อนยอมรับเราได้เกือบทุกเรื่อง และเข้าใจเรามากกว่าพ่อแม่ซึ่งเป็นคนต่างวัย เวลาอยู่กับเพื่อนจึงรู้สึกสนุก คุยกันถูกคอ เรียกว่าพูดภาษาเดียวกันนั่นเอง วัยรุ่นเลยชอบที่จะอยู่กับเพื่อนมากกว่า

นอกจากนั้น การที่วัยรุ่นแสดงความสนใจและให้ความสำคัญกับเพื่อนก็อาจเป็นเพราะกลัวว่าเพื่อนจะโกรธ ห่างเหินหรือไม่ยอมรับ ในขณะที่พ่อแม่มีความรักให้วัยรุ่นอย่างไม่มีเงื่อนไข ในจิตใจส่วนลึกของวัยรุ่นเองก็รู้ว่า ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น พ่อแม่ย่อมให้อภัยลูกเสมอ จึงเลือกที่จะตามใจตามงอนง้อเพื่อน เลยดูเหมือนกับว่าวัยรุ่นให้ความสำคัญกับเพื่อนมากกว่า แต่ถ้าวัยรุ่นได้สำรวจใจตนเองจริง ๆ แล้ว วัยรุ่นอาจพบว่าพ่อแม่ต่างหากที่สำคัญที่สุด (ไม่มีใครหวังดีและจริงใจกับเราเท่าพ่อแม่) เพียงแต่ไม่ได้แสดงออกเหมือนกับแสดงต่อเพื่อน หรือว่าไม่จริง ?